Dit schilderij heb ik precies op oudjaarsdag 2024 gemaakt.
Het bevindt zich in een fase van het afdalen van de trap en het vallen. Een overgang, een poging om de door mij verborgen pijn heen te gaan. Een pijn die mij in stilte van binnen verstikte.
Een meisje dat niet weet of ze gezien wordt, of ze werkelijk bestaat of niet.
Ze verkeert in een depressie en probeert zichzelf te redden, maar voelt dat haar lichaam en ziel vol wonden en vermoeidheid zijn, en dat haar hart gevuld is met bloed. Toch blijft ze, ondanks al deze moeilijkheden, hoopvol dat ze deze fase kan overwinnen.
Ze weet dat de vlinders haar zeker te hulp zullen komen.