Dagen en maanden gingen voorbij, tot ik langzaam besefte dat ik geen andere keuze had.
Of ik liet opnieuw zulke dagen en maanden voorbijgaan zonder bestemming, zonder richting, alleen met pijn of ik hielp mezelf en liet alle pijn en het verdriet van het niet kunnen krijgen van een kind naar boven komen.
Ik moest mezelf onder ogen zien en aanvaarden dat dit de waarheid van mijn leven is — hoe bitter en hoe pijnlijk ook. Maar het leven stroomt verder. En het heeft ook schoonheid, met of zonder een kind, waarvan je kunt genieten en waarmee je verder kunt leven.
Help jezelf om uit de gevangenis te stappen die je zelf hebt gebouwd.
Herinner jezelf eraan dat je een mens bent en recht hebt op een goed leven.
Ik werd mijn eigen redder.