Soms kom je nieuwe mensen tegen en heb je meteen een klik. Zo leerden wij een ander gezin kennen. Heel aardige en hartelijke mensen.
Ze hadden nog geen kinderen samen. Zij had al wel een kind uit een vorige relatie. Ze wilden heel graag samen kinderen krijgen. Zij was net als ik al boven de 40.
Op een dag werden we bij hen thuis uitgenodigd. Toen we aankwamen was zij er niet. Ze bleek net een miskraam te hebben gehad. Ze wilde er niet over praten omdat het nog te emotioneel voor haar was. Het contact verwaterde.
Een aantal jaar later zag ik online dat ze in gelukkige omstandigheden waren, dat het hen toch nog gegeven was om een kindje te krijgen. Het gaf mij ergens hoop. Ik wilde graag weten of ze ergens hulp hadden gekregen.
Toevallig kwamen we elkaar kort daarna tegen op straat. Het was kort en ongemakkelijk. Ze vertelden niet over hun geluk. Misschien wilden ze ons niet kwetsen of waren ze bang dat we zouden vragen naar hun verhaal. Nadat we er zelf over begonnen, kregen we een foto te zien en daar werd het gesprek snel afgebroken en zeiden we elkaar gedag.
Het was een vreemde ervaring. Iets wat ons samenbracht, een onvervulde kinderwens, leek ons ook weer van elkaar te verwijderen.
